«Στ' αριστερά μας θάλασσα, στα δεξιά, κρατήρες ηφαιστείων. Ελα στο μέσον της οπτικής και ισορρόπησε, αν σου βαστά. Θέλει κότσια, θέλει πίστη η ζωή που έχουμε επιλέξει»
Φίλοι μου, όπως το υποσχέθηκα εδώ και μέρες, θα 'θελα να μοιραστώ μαζί σας τη χαρά μου για το νέο "σπίτι" που θα στεγάσει το τρίτο μου βιβλίο. Μετά την πολύτιμη εμπειρία στις εκδόσεις Αρμός, ανοίγω τα φτερά μου για τις εκδόσεις Καλέντη. Μετά από ώριμη σκέψη -θέλω να πιστεύω- κατέληξα εκεί όπου η αγάπη και το ενδιαφέρον προς τους συγγραφείς είναι δώρα που μοιράζονται απλόχερα και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό, ώστε απορείς αν στο χώρο της εκδοτικής παραγωγής, υπάρχουν ακόμη οάσεις σαν αυτή του Καλέντη.
Ο τίτλος του βιβλίου μου θα είναι τελικά διαφορετικός, ένας από αυτούς που είχα κι εγώ προτείνει ως εναλλακτικούς σε περίπτωση που ο προτεινόμενος "Χειμέριος Ύπνος" δεν έβρισκε σύμφωνους τους μελλοντικούς συνεργάτες μου. Έτσι ήρθε " Ο ύπνος των Αγαλμάτων" να πάρει τη θέση του "Χειμέριου ύπνου". Θα κυκλοφορήσει στις αρχές μου προσεχή Νοέμβριου Πρώτη φορά που θα βρίσκομαι στην εορταστική αγορά.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ θα ήθελα να πω και από το σημείο αυτό στην υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του Καλέντη κυρία Κέλλυ Ιωαννίδου. Τα συναισθήματά μου είναι τόσο έντονα, η χαρά μου απερίγραπτη κι εύχομαι να πάνε όλα καλά στη συνεργασία μας. ένα ευχαρτιστώ επίσης στην επιτροπή που διάβασε το έργο και με συγκίνησε με τα υπέροχα σχόλιά της.
Από σήμερα λοιπόν θα ήθελα να αρχίσουμε μαζί να γνωρίζουμε τον εκδοτικό οίκο Καλέντη αρχίζοντας με μια επίσκεψη στην επίσημη ιστοσελίδα του όπου μπορείτε να δείτε όλη την βιβλιοπαραγωγή, να διαβάσετε οπισθόφυλλα και κριτικές, να δείτε φωτογραφικό υλικό από παρουσιάσεις σε Ελλάδα και Κύπρο. Κάντε κλικ εδώ
Διαβάστε, αν θέλετε, 2 μικρά αποσπάσματα του βιβλίου κάνοντας κλικ εδώκαι εδώ.
Από την επόμενη βδομάδα συνεχίζονται οι βιβλιοπροσφορές. μην ξεχνάτε πως μέχρι τη Δευτέρα το πρωί 1 Μαρτίου 2010 προλαβαίνετε να λάβετε μέρος στην κλήρωση για το υπέροχο βιβλίο "Η Φανή μαθαίνει αρχαία ελληνικά". Κάντε κλικ εδώ
Σας χαιρετώ με ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια, στα ιταλικά, με τη φωνή του Mango!
Μια και η μέρα είναι τόσο βροχερή σήμερα κι εγώ βλέπω τελευταία φορά το χειρόγραφο, είπα να αναρτήσω ένα μικρό απόσπασμα. Είναι παρμένο από το τέταρτο κεφάλαιο που είναι αφιερωμένο στο άγαλμα του Δαβίδ, έργο του Μικελάντζελο.
Ελπίζω να σας αρέσει.
Οι εκκωφαντικές βροντές απ' την καταιγίδα έφταναν σαν ουράνιο κύκνειο άσμα προς το έργο που μέχρι χθες σήμαινε αντίσταση, δύναμη και πίστη στον αγώνα για κατάκτηση της ελευθερίας εναντίον της τυραννίας των Μεδίκων.
Στους έρημους από διαβάτες δρόμους της Φλωρεντίας μόνο αραιά και πού διέκοπτε την ησυχία κάποιο όχημα, μα κι αυτό, πίσω απ' το παραπέτασμα της βροχής, έριχνε παραμορφωτικά το φως του στα μεγάλα κτίρια. Κι αυτά, σαν πρόσωπα τρομαγμένων γιγάντων, κρύβονταν στο γκρίζο ιμάτιο μιας πόλης ασθμαίνουσας στον τρόμο και την απόγνωση.
Οι ναοί έμειναν ανοιχτοί ως αργά τη νύχτα, όμως λίγοι ήταν εκείνοι που πέρασαν να ανάψουν ένα κερί και να συμπροσευχηθούν. Τα αγάλματα των αγίων έμοιαζαν περισσότερο σαρκώδη τώρα καθώς το φως από τα μελισσοκέρια έπεφτε στην κρύα τους επιφάνεια. Οι πιο πιστοί ένιωθαν το κακό εντελώς αδύναμο να πειράξει τ' αγάλματα των Αγίων. Πίστευαν δηλαδή πως μονάχα σ' εκείνα των «άλλων» ξεσπούσε ο Δημιουργός την οργή Του. Στα μάτια κάποιων άλλων ο φόβος, περισσότερο από έκδηλος, μπορούσε μόνο ανάμεσα στο φως των κεριών να ειδωθεί ως προσδοκία για ένα σημάδι, ένα πέρασμα στις μέρες πριν την καταστροφή των γλυπτών. Γιατί, είναι αλήθεια, πως οι άνθρωποι νιώθουν μεγάλη ηδονή καθώς μιλούν για μια συντέλεια παρά όταν πρέπει να σχετιστούν μαζί της,
αλέντη.
