«Στ' αριστερά μας θάλασσα, στα δεξιά, κρατήρες ηφαιστείων. Ελα στο μέσον της οπτικής και ισορρόπησε, αν σου βαστά. Θέλει κότσια, θέλει πίστη η ζωή που έχουμε επιλέξει»
Μια όαση σήμερα στην τάξη κατά τη διάρκεια του γλωσσικού μαθήματος. Το μελοποιημένο ποίημα του Γιώργου Σεφέρη "Λίγο ακόμα" παρέσυρε τόσο πολύ τα παιδιά, ώστε κι εγώ ο ίδιος να μην μπορώ να το πιστέψω. Οι συγγραφείς του βιβλίου τοποθέτησαν ένα κλωνί μυγδαλιάς στα δεξιά και κάτω ακριβώς προς συμπλήρωση τα ουδέτερα ουσιαστικά σε -ο. Όμως ως διαμαγείας όλα πήγαν περίπατο μετά το άκουσμα του τραγουδιού. Πάνω και πέρα από εικόνες και κανόνες γραμματικής. Το είδα στο βλέμμα των παιδιών που ζητούσαν να πατήσω ξανά το play στο κασετόφωνο.
Κι όλα ξαφνικά έγιναν φως μές στη μαυρίλα που πλάκωσε τη μικρή μας πατρίδα. Τα παιδιά αφουγκράζονται πολλά, τα παιδιά διαισθάνονται τα πάντα.
Κι αντισταθήκαμε. Με ένα χαμόγελο που παράβγαινε με τις γραμμές του Αιγαίου καθώς το βλέπαμε απ' το σχολείο μας ψηλά. Με την ελπίδα πως όλα δε χάθηκαν, πως κάθε εμπόδιο, κάθε αναποδιά κρύβει σπουδαία δώρα. Με την πεποίθηση πως η ζωή ζητάει θεμέλιο άλλο, όχι μονάχα ευμάρεια, οικονομικούς κολοσσούς και τηλεοπτική πλύση εγκεφάλου.
Μετά τον "Ταριχευτή των ημερών" από τις εκδόσεις Αρμός, ο ποιητής Στέλιος Μαφρέδας επιστρέφει, αυτή τη φορά στις εκδόσεις Μεταίχμιο, με την ποιητική συλλογή "¶ξονας περιστροφής". Ποιήματα που περιστρέφονται γύρω από την απώλεια των ημερών, αγαπημένων προσώπων και την ανάγκη για επανένωση με ό, τι κάνει τη ζωή πορεία προς το φως και τη δημιουργία. Σχήματα οξύμωρα σε ένα πρώτο επίπεδο ανάγνωσης μετουσιώνονται σε βαθιά βιωμένη αλήθεια.
Ερώτημα απώλειας
Τους ξένους μας τους είχαμε
ξεναγήσει στις αποικίες
που κατακτήσαμε για χάρη σου
- να' χεις μιαν επικράτεια να βασιλεύεις,
τους δείξαμε τους θησαυρούς που φέραμε
από τους νέους κόσμους,
ψηλάφισαν τις σφραγίδες
τα αποτυπώματα της κυριαρχίας σου.
Αυλικοί δίχως δικαίωμα διαδοχής.
Καινούργιο κοστούμι
Δεν τονπροσέχουμε το θάνατό μας.
Καμιά στοργή δεν τρέφουμε γι' αυτόν.
τον αγνοούμε.
Παιδί μας όμως κι αυτός,
εμείς τον γεννήσαμε,
γιατί τώρα τον αποκληρώνουμε;
Στα χρόνια μου η μάνα
είχε κιόλας ετοιμάσει τα σάβανα -
όταν άνοιγε το σπίτι ν' αεριστεί,
τ' άπλωνε να πάρουν ήλιο,
εδώ τα' χω, μας τα θύμιζε διαρκώς.
εμείς δεν τον προσέχουμε το θάνατό μας.
καινούργιο κοστούμι κάθε τόσο μου αγοράζεις
όμορφα να ντύνεσαι, μου λες.
κύριε Μαφρέδα, καλοτάξιδο το νέο βιβλίο σας, να αγαπηθεί από τους διψώντες για ποίηση.
Το βίντεο εξαιρετικά αφιερωμένο. Εύχομαι να σας αρέσει.
Αυτές τις μέρες διαβάζω την νέα ποιητική συλλογή του Στέλιου Μαφρέδα "¶ξονας περιστροφής, που κυκλοφορείται από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Μέχρι να αναφερθώ διεξοδικά σε αυτήν αφήνω εδώ ένα μικρό δείγμα της.
Τον "Ήχο" τον γνωρίζουν πολλοί από την μπλογκόσφαιρα. Εγώ ήμουν από τους τυχερούς που τον γνώρισαν και από κοντά με αφορμή τις παρουσιάσεις των βιβλίων μου στον Ιανό Θεσσαλονίκης. Κρατώ στα χέρια μου τρία αντίτυπα των ποιημάτων του υπό τον τίτλο ¨Ηχος Πλάγιος Μόνος", εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος, και μπορείτε να αποκτήσετε ένα από αυτά, αν στείλετε στο εμαιλ μου nikos74tera@pathfinder.gr το παρακάτω κείμενο συμπληρωμένο.
Ονομάζομαι .... και μέσω αυτού του μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου θα ήθελα να συμμετάσχω στην κλήρωση της Δευτέρας 18 Ιανουαρίου 2010, την οποία διοργανώνει το ιστολόγιοwww.tera-amou.pblogs.grΠαρακαλώ, προσθέστε το όνομά μου στη λίστα γα το βιβλίο του Ιωάννη Τσιουράκη "΄Ηχος Πλάγιος. Μόνος...". Τα πλήρη στοιχεία της διεύθυνσής μου είναι τα εξής: ............
Επισκεφθείτε το εξαίρετο ιστολόγιο του Γιάννη κάνοντας κλικ εδώ
Δείτε το μικρό αφιέρωμα στο βιβλίο πουέκανε το ιστολόγιό μας, κάνον τας κλικ εδώ
Δείτε το βίντεο που ετοίμασε το Αερικό και ταξιδέψτε μαζί του στις λέξεις και τις εικόνες.
Σήμερα θέλησα να αντιγράψω δυο ποιήματα από την ποιητική συλλογή "Σπασμένα αγάλματα και πικροδάφνες" του Γιώργη Μανουσάκη. Είναι πάρα πολλά εκείνα που μου άρεσαν πολύ, εδώ περιορίζομαι σε δύο μονάχα παρμένα από το δεύτερο μέρος του έργου. Παραθέτω και την κριτική που έκανε για τη "Βιβλιοθήκη" της Ελευθεροτυπίας ο Γιάννης Κουβαράς.
Αποκτήστε το όσοι αγαπάτε την ποίηση.
Τ ο Α σ α ν σ έ ρ
Η ποίηση είν' ένα ασανσέρ.
Λίγους χωρεί.
Εκείνοι που είν' απέξω
χτυπούν αδιάκοπα τις πόρτες
πιέζουνε κουμπιά.
Οι μέσα αρνούνται
να σταματήσουν.
Φοβούνται μήπως
μια νέα είσοδος
σημάνει τη δική τους έξοδο
απ' τ' ασανσέρ.
Π Α Γ Κ Ο Σ Μ Ι Ο Π Ο Ι Η Σ Η
Ποιος είπε πως τα πάντα ρει;
Ένα και μόνο ρέει απρόσκοπτα,
ορμητικά, ζωογόνα γεννώντας αδιάκοπα:
Ο μαύρος χρυσός που αυξάνει
τα πολυψήφια νούμερα στις τράπεζες
και στα θωρακισμένα χρηματοκιβώτιά μας.
Ο κόσμος πρέπει να 'ναι ενιαίος
από γυαλί, χάλυβα και πετρέλαιο
μ΄ένα ηλεκτρονικό ματάκι παντεπόπτη.
Ιδού ο στόχος της Δημοκρατίας
στον νέο αιώνα: Ο πολίτης
να ΄ναι ικανοποιημένος μ όσα έχει.
Χωρίς αντίρρηση.΄
Του δίνουμε fast food και Coca Cola
άφθονα serial για να αντλεί διδάγματα ζωής
κι ένα compiuter για να παίζει.
Τι άλλο θέλει;
Από την ποιητική συλλογή του Γιώργη Μανουσάκη
"Σπασμένα αγάλματα και πικροβότανα" εκδόσεις Γαβριηλίδη
ΚΡΙΤΙΚΗ
Παρά τον σεφερικής γενεαλογίας και απόχρωσης τίτλο (το πρώτο σκέλος του, επακριβέστερα) ο Μανουσάκης μάς οδηγεί μέσα από τελείως προσωπικούς δρόμους από την αρχαία αίγλη στη σύγχρονη θλίψη, από μονοπάτια όπου περισυνέλεξε τα δικά του πικροβότανα για να ξορκίσει το κακό του καιρού του, από μεσούσης δικτατορίας μέχρι τη σημερινή παγκόσμια μονοκρατορία. Στο παρόν δίπτυχο, όπως μας πληροφορεί στην επισημείωσή του, συστεγάζει ποιήματα που γράφτηκαν στο διάστημα των τελευταίων 34 χρόνων, αλλά λόγω θεματικής διαφορετικότητας δεν συμπεριλήφθησαν στις 7 συλλογές του που εκδόθηκαν κατ αυτό το διάστημα, αν και τα περισσότερα είχαν δημοσιευθεί διάσπαρτα σε περιοδικά.
Η ενότητα Σπασμένα αγάλματα περιλαμβάνει αποκλειστικά αρχαιόθεμα ποιήματα, ακολουθώντας μια προσωπική εκδοχή της γνωστής μυθικής μεθόδου. Ως γνωστόν ο Μανουσάκης είναι εγκρατής φιλόλογος και δίδαξε ευδόκιμα επί 35ετία στη δημόσια εκπαίδευση. Η συλλογή ανοίγει με το ποίημα Αρχαίες ποιήτριες, αποτίοντας φόρο τιμής στις απαρχές, στις αηδονίδες του λυρισμού, Κόριννα, Πράξιλα, Τελέσιλα, Νοσσίδα, Ψάπφα κ.ά. και ακολουθούν ποίηματα με ηρωίδες (θυμόμαστε εδώ αμυδρά τον Οβίδιο), την Πηνελόπη που «η ακλόνητη άρνηση ψηλά την ανέβαζε στα μάτια του λαού», τη Ναυσικά που έκθαμβη από τη λάμψη του πολύπειρου άντρα επιχειρεί να τον συναντήσει κρυφά, την Ελένη (ακολουθεί έναν τρίτο δρόμο στην απομάγευσή της, πλησιέστερον σε εκείνον του Ρίτσου), ενώ στον Αντίλογο της Ευριδίκης κορυφώνεται η πεσσιμιστική διάθεση, αντίθετα στην Ισμήνη υπερασπίζεται το μινιμαλισμό της «είναι καλή μάνα η ζωή, φτάνει/ να μην της αυθαδιάζεις. Να δείχνεις/γι αυτήν σέβας και ταπεινοσύνη». Από τον κύκλο των Ατρειδών εμπνέεται τα Κυκλώπεια τείχη, τα ανίκητα από εχθρούς, αλλά αδύνατα να προστατέψουν τους ενοίκους από τους εαυτούς τους αφού «χώσαν τα σπαθιά τους ο ένας στη σάρκα του άλλου», τον Ορέστη, τους Μυκηναίους, από το Θηβαϊκό κύκλο το δικό του Οιδίποδα, ενώ ένα από τα συμβολικότερα και σκοτεινότερα ποιήματα είναι Ο Μινώταυρος. Μια άλλη ομάδα είναι εκφράσεις από το διάλογό του με αγάλματα (Αέτωμα, μουσείο Ολυμπίας, Κόρη, Ενας τυφλός στο μουσείο Μονάχου κ.ά.). Διάλογο ανοίγει και με ιστορικά πρόσωπα, υπερασπιζόμενος το συνετό Νικία, που ηττήθηκε δύο φορές από τον δημεγέρτη αντίπαλό του, τον Αλκιβιάδη, αφού «Φαίνεται πως και η Ιστορία/ σα θήλυ γοητεύεται συχνά/ από τους τυχοδιώχτες τους ηδύγλωσσους». Η προβολή στο σήμερα, ευανάγνωστη και διαχρονική.
Η β ενότητα Πικροβότανα περιέχει επικαιρικά ποιήματα, εξ αφορμής ιστορικών συγκυριών, που όμως έχουν τη δική τους υποδόρεια διαχρονικότητα. Ο ποιητής τότε τα είχε κρίνει ξένο σώμα στο corpus των αντίστοιχων συλλογών του που εξέδιδε, εδώ όμως αποκτούν μια εξαιρετική οργανικότητα υπομνηματίζοντας άλλοτε υπαινικτικά κι άλλοτε ευθέως τα διατρέξαντα χρόνια με σημαδιακά συμβάντα. Ο χαμηλόφωνος υπαρξιακός ποιητής της Ουσιαστικής ποίησης υποσκελίζεται εδώ από τον πολίτη/ποιητή που με όπλο του τον απροκάλυπτο σαρκασμό, την εγκαυστική ή λεπτή ειρωνεία κατά περίπτωση, τη σάτιρα δείχνει το μεταμφιεσμένο κακό. Και μόνο κάποιοι τίτλοι είναι ενδεικτικοί: Πιλότος του ΝΑΤΟ πάνω από το Βελιγράδι, Προς Ιρακινούς, Παγκοσμιοποίηση. Από την τελευταία αντιγράφω τον επίλογο «...Ιδού ο στόχος της Δημοκρατίας/ στο νέο αιώνα: Ο πολίτης/ να ναι ικανοποιημένος μ όσα έχει./ Χωρίς αντίρρηση./ Του δίνομε fast food και coca cola/ άφθονα serialς για να αντλεί διδάγματα ζωής/ κι ένα computer για να παίζει./ Τι άλλο θέλει;» Από τα καλύτερα ποιήματα ο Κος Διευθυντής, γραμμένο το 1973, όπου σαρκάζει τον αρριβισμό των αναρριχητικών που αργότερα θα μεταλλαχθούν κατά τις περιστάσεις σε Ηρακλειδείς της δημοκρατικής συνείδησης, ενώ επί 7ετία «το μυαλό τους άλεθε/ μ ευσυνειδησία μηρυκαστικού/ τις εντολές της προϊστάμενης αρχής». Στην Αποθέωση του ποδοσφαιριστή, γραμμένη το 1971 (εποχή που το ποδόσφαιρο αξιοποιείται στο έπακρο ιδεολογικά από τους κρατούντες), μιλώντας για τους οπαδούς της χαμένης ομάδας που σφεντόνιζαν κέρματα και μπουκάλια στο διαιτητή, καταλήγει: «Τότε ήταν που απ ένα συννεφάκι/ ο πατέρας του ωραίου, του μεγάλου και τ αληθινού/ άπλωσε το δεξί του χέρι/ μ ανοιχτά τα δάχτυλα». Καταχέριασμα, μούντζα και υπαινιγμοί δεν λείπουν και κατά της συντεχνίας του σιναφιού, των κριτικών, χωρίς φυσικά να λείπει και σε αυτή τη συλλογή η υπαρξιακή αγωνία (Η χαρά των γερόντων).
Στην παρούσα συλλογή βρίσκουμε τις γνωστές αρετές του ποιητή -είναι άλλωστε όλα ποιήματα παράλληλης σοδειάς, όπως προαναφέραμε, και συμπληρώνει εν είδει υστερόγραφου όλο το έργο του ποιητή. Οι πέτρες που περίσσεψαν λοιπόν φτιάχνουν μιαν άλλη είσοδο και αψίδα στο κυρίως έργο του ποιητή και αναδεικνύουν πτυχές του λιγότερο φωτισμένες, αλλά εξίσου ενδιαφέρουσες.
Η κλήρωση που έγινε πριν λίγο στα γραφεία του Αρμού ανέδειξε τους τρεις τυχερούς, οι οποίοι κερδίζουν από ένα αντίτυπο της ποιητικής ανθολογίας της Καυερίνας Καριζώνη "Ρεσάλτο".
Οι τυχεροί είναι οι:
1) Kουμαριανός Αρης-Αθήνα
2) Δήμητρα Μπουρνάκη-Αθήνα
3) Δημήτρης Πατρινός.-Πάτρα
Όσοι επισκέπτεσθε πρώτη φορά το ιστολόγιο και θέλετε να μάθετε περισσότερα για το βιβλίο αυτό, κάντε κλικ εδώ.
Επίσης κάντε κλικ εδώ, αν θέλετε να λάβετε μέρος στη δεύτερη κλήρωση που θα πραγματοποιηθεί την προσεχή Πέμπτη 7 Μάη, για το βιβλίο "Μικρός οδηγός Ζωής" του Πάνου Τσεπενέκα. Προλαβαίνετε!!!
Ο Αρμός σάς ευχαριστεί για την αθρόα συμμετοχή σας! Οι νικητές από την Αθήνα μπορούν να περάσουν από τον Αρμό για να παραλάβουν το δώρο τους. Ο Δημήτρης από την Πάτρα θα το παραλάβει ταχυδρομικώς!
Κάπου εδώ να ευχαριστήσω κι εγώ με τη σειρά μου την Βασιλική Κοφινά για τη βοήθειά της.
Και μην ξεχνάτε πως οι βιβλιοπροσφορές δεν σταματούν εδώ. Κι άλλοι εκδοτικοί οίκοι προσφέρουν βιβλία. Μην ανησυχείτε και τα κανόνισα όλα!
Πάει κάτι παραπάνω από μήνας απ' τη μέρα που οι εκδόσεις Αρμός κυκλοφόρησαν την ποιητική ανθολογία του έργου της Κατερίνας Καριζώνη, με αφορμή τη συμπλήρωση σαράντα χρόνων ενεργούς παρουσίας της στο χώρο των γραμμάτων. Δείγματα της γραφής της είχαμε τη χαρά να γνωρίσουμε μέσα από το προσωπικό της ιστολόγιο στο blogspot. Μάλιστα το ιστολόγιο είχε αναφερθεί και στο εξαίρετο μυθιστόρημά της "Μεγάλο Αλγέρι" και συζήτησε με τη λογοτέχνιδα όλα όσα πραγματευόταν εκείνο το βιβλίο. Το "Μεγάλο Αλγέρι" ήταν η αιτία να γνωρίσω και προσωπικά την Κατερίνα Καριζώνη. Χαίρομαι όμως διπλά που μετά από παρότρυνσή μου, εμπιστεύθηκε στον Αρμό την ανθολογία της.
Όπως μας είπε η Κατερίνα, αυτή η έκδοση περιλαμβάνει τα καλύτερα ποιήματα της 40χρονης πορείας της, καθώς και 23 ποιήματα από την ανέκδοτη ακόμη ποιητική συλλογή με τον τίτλο Ρεσάλτο.
Πρόκειται για ένα όμορφο μωσαϊκό από ποιήματα διαφορετικού ύφους και τεχνικής, δείγμα σαφέστατο της πολύχρονης ενασχόλησης με την ποίηση αυτή καθεαυτή. Νέες λέξεις, νέες εικόνες ολοένα εμπλουτίζουν την έκδοση καθώς προχωρεί ο αναγνώστης στις σελίδες του βιβλίου. Μορφές από τα παραμύθια, όπως ο Πινόκιο, ο μολυβένιος στρατιώτης και η Χιονάτη δίνουν τη θέση τους στον έρωτα, στις συννεφιασμένες μέρες της Θεσσαλονίκης, σε μορφές βιβλικές αλλά και εκείνες των θρύλων και των παραδόσεων. Υπάρχουν και αρκετά ποιήματα κάπως πιο μαύρα, που ξύνουν κακοφορμισμένες πληγές από τις δαγκωματιές του έρωτα, της μοναξιάς και του αποχαιρετισμού.
Μέχρι και τα πράγματα αποκτούν ιδιαίτερο σταθμό και λόγοι ικανοί να επανδρώσουνν πλοία με προορισμό τον μέσα κόσμο. Τα δέντρα μάς κλείνουν το μάτι άλλοτε ως απολιθωμένοι χορευτές που έπεσαν από τον ουρανό, άλλοτε ως μια γυναίκα που καθαρίζει μεταμορφώνεται σε μια γρια φουντουκιά! Ολοζώντανα και θλιμμένα, τα παλιά σπίτια, τα κτίρια των πόλεων, κτίρια συνδεδεμένα με την νεότερη ιστορία της Θεσσαλονίκης.
Είναι περισσότερο από εμφανές ότι η ποίηση στο βιβλίο προχωρεί σε ολοένα και πιο αφαιρετικές φόρμες, σε φειδωλή χρήση επιθέτων και σχολαστικών εμμονών. Οι λέξεις είναι τόσο δυνατές σε πολλά από αυτά που θαρρείς ότι και δύο στίχοι είναι ικανοί να σταθούν μόνοι τους ως ολοκληρωμένο έργο.
Αν με ρωτήσετε ποια ξεχώρισα ως αγαπημένα, είναι πολλά και δε γίνεται να τα απαριθμήσω με τους τίτλους τους. Όμως ένα 80% του έργου με συνεπήρε. Δείτε την παρουσίαση για το μυθιστόρημα Μεγάλο Αλγέρι κάνοντας κλικ εδώ.
Διαβάστε τη συνέντευξη που μας παραχώρησε η Κατερίνα Καριζώνη κάνοντας κλικ εδώ.
Για εκείνους που θα ήθελαν να ενημερωθούν για τα μυθιστορήματα της Καριζώνη παραθέτω τους τίτλους.
Δείτε το βιντεάκι που ετοίμασα για να προβληθεί στη βραδιά παρουσίασης του Ρεσάλτο, στον ΙΑΝΟ ΑΘΗΝΩΝ 18 Μαϊου. Ποιήματα θα απαγγείλει η Χλόη Κουτσούμπελη, μερικά από αυτά μελοποίησε ο συνθέτης Μιχάλης Γρηγορίου και θα ερμηνεύσει η Σαββίνα Γιαννάτου με τον Δώρο Δημοσθένους. Στο πιάνο ο συνθέτης.
Κατερίνα, εύχομαι ολόψυχα να είναι καλοτάξιδο και όλα να πάνε καλά στην παρουσίαση των Αθηνών. Χαιρετισμούς να δώσεις στην Σαββίνα και τον Δώρο.
Τα γάντια
Παλιά φθαρμένα, γάντια μου
έχετε ακόμη τη θέρμη των χεριών μου
το άρωμα κάποιας μυστικής συναλλαγής.
Σας διάλεξα
μέσα από εκατομμύρια γάντια
πέτσινα γάντια δολοφόνων και γάντια δαντελένια
γάντια θαυματοποιών. Γάντια χειρούργων
γάντια του μποξ και γάντια πεθαμένων
γάντια που σφίξαν χέρια αγαπημένα
κι άλλα που πλήρωσαν κάποτε το φόνο
κι εκείνα που κράτησαν το αλάτι τ'; ουρανού
το χιόνι μιας αγάπης που βασίλεψε.
Παλιά φθαρμένα γάντια μου
γάντια που πια δεν ξεκολλάτε
από τα χέρια μου..
Οι τρεις πριγκίπισσες
Τρεις μικρές πριγκίπισσες
ντυμένες με το φως του φεγγαριού
έπαιζαν όλη νύχτα στο χορτάρι
ένα πηγάδι έφεγγε εκεί κοντά.
Σκύβει η μια πριγκίπισσα να πιει νερό
και το νερό γίνεται γάλα
σκύβει η δεύτερη
και το νερό γίνεται χρυσό
σκύβει η τρίτη η μικρότερη
και το νερό γίνεται αθάνατο.
Περνούσε κι η αγάπη μου
και δίψασε
σκύβει να πιει
και το νερό έγινε δάκρυ.
ΚΕΡΔΙΣΕ ΚΙ ΕΣΥ ΕΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΟ ΤΗΣ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑΣ
Τρεις τυχεροί θα κερδίσουν από ένα αντίτυπο της ποιητικής συλλογής, προσφορά των εκδόσεων Αρμός. Δεν έχετε παρά να στείλετε το παρακάτω κείμενο στο e mail pr@armosbooks.grκαι μετά από κλήρωση που θα γίνει από την Βασιλική Κοφινά, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του εκδοτικού, θα σας αποσταλλούν τα δώρα στη διεύθυνση που θα αφήσετε.
Ονομάζομαι ........ και επιθυμώ να λάβω μέρος στην κλήρωση που θα γίνει τη Δευτέρα 4 Μάη 2009 με δώρο ΄το βιβλίο "Ρεσάλτο" της Κατερίνας Καριζώνη. Η διεύθυνσή μου είναι .....
.jpg)
